GOŚCIE W DOMU

Program funkcjonalny związany z przyjmowaniem gości może obejmować następujące czynności:Zajęcia spokojne: zebranie towarzyskie, gra w karty itp.Zajęcia ruchowe: tańce, zabawy dzieci.Żywienie gości.Zajęcia spokojne. Najodpowiedniejszym miejscem dla tych zajęć jest ośrodek wypoczynko­wy , w którym są wygodne siedziska, podręczne stoliki  i lampy dające łagodne światło. Wystarczy przygotować dodatkowe siedziska, aby wygodnie rozmieścić gości. Jeżeli wszyscy goście mają grać w karty, to moż­na ich przyjmować w jednym pokoju, ponieważ nie będą sobie przeszkadzać. Jeżeli jednak zebra­nie jest mieszane (co się częściej zdarza), powinno się odseparować grających w osobnym pomiesz­czeniu, względnie ustawić stoliki karciane jak naj­bardziej na uboczu i w pewnym odosobnieniu.

OBUDOWA APARATÓW

Aparaty powinny być wyjmowane z obudowy, tak aby można było korzystać z nich w innym pomiesz­czeniu (np. w razie choroby, zebrania w pokoju młodzieżowym).W obudowie aparatów można przewidzieć drzwicz­ki suwane lub otwierane, które po zamknięciu bę­dą stanowiły ochronę od kurzu, dostępu dzieci i niepowołanych osób . Jeśli istnieje potrzeba częstego przestawiania apa­ratów, można je umieścić na stoliku na kółkach , który ma dwa blaty — dolny dla radia, górny dla telewizora. Miejsce przechowywania stolika z aparatami może być przewidziane w dol­nej części szafy lub półki stanowiącej obudowę po­koju mieszkalnego, ewentualnie tak aby można go było ukryć za drzwiczkami.

CENTRALNY PUNKT ZAINTERESOWANIA

Radio i telewizja stanowią centralny punkt zainte­resowania tylko w czasie kiedy się z nich korzysta, nie powinny jednak zwracać na siebie uwagi, gdy są nieczynne. Najwłaściwszym sposobem dyskret­nego umieszczenia aparatów jest wbudowanie ich w mebel specjalny, lub stanowiący część ogólnego wyposażenia ). Można wtedy połączyć w jedną grupę radio, telewizor i adapter, co znacz­nie ułatwi sprawność ich obsługi i sposób obudowy. Obudowanie w meblu specjalnym zajmuje więcej miejsca i zwiększa trudności ustawienia, toteż lepiej jest przeznaczyć na ten cel pewną część dużej półki lub szafy, stanowiącej poza tym mebel ogólnego użytku. Ułatwi to umieszczenie poszczególnych aparatów w odpowiednich warunkach, na odpowied­niej wysokości itp.

 

MIEJSCE TELEWIZORA W MIESZKANIU

Najlepsze jest słabe, rozproszone światło, rozjaśniające pośrednio pokój, umieszczone za plecami widzów. Aby zapewnić widzom odpowiednie miejsce, należy ustalić ilość tych miejsc i sposoby ich rozdziału między widzów. W ośrodku wypoczynkowo-rozrywkowym powinna się stale znajdować pewna ilość siedzisk oraz powinien być przewidziany spo­sób niekłopotliwego zwiększenia tej ilości dla po­sadzenia zaproszonych lub niespodziewanych go­ści. Takie nadprogramowe siedziska mogą mieć nawet charakter nieoficjalny, jak np. grube poduchy z mikroporowatych tworzyw, w kolorowych po- włoczkach, układane na podłodze i chowane wtedy, gdy się ich nie używa.  Należy się także liczyć z potrzebą podawania po­siłków osobom oglądającym program nadawany w czasie obiadu czy kolacji. Stolik na kółkach, tace i zastawa z tworzyw sztucznych, składane stoliki itp. urządzenia będą w tym przypadku dużą po­mocą.

PRAWIDŁOWE UMIESZCZENIE

Powinny być przy tym spełnione następujące warunki:umieszczenie aparatów w sposób zapewniający dobry odbiór nadawanych programów i możliwość regulacji ,pewna ilość zarezerwowanych miejsc i siedzisk, które można dostawić dla przybyszów z zewnątrz,możliwość usunięcia aparatów z bezpośredniego pola widzenia w chwilach, kiedy się ich nie używa .Prawidłowe umieszczenie telewizora wymaga speł­nienia podanych poniżej warunków.Sposób umieszczenia aparatu: na uboczu od ruchu, na tle niezbyt jasnym i bez agresywnego deseniu. Spokojne, ciemne tło jest dla dobrej widoczności najlepsze, nie męczy wzroku i nie odrywa uwagi.Wysokość umieszczenia ekranu: na poziomie oczu siedzącego widza, a więc środek ekranu na wyso­kości ok. 110 cm od podłogi.Oświetlenie dodatkowe: w czasie używania tele­wizora nie powinno się wygaszać całkowicie świa­teł, jest to bowiem szkodliwe dla wzroku i naraża oglądających na potrącenie przez osoby chcące wyjść lub zmienić miejsce.

ROZPLANOWANIE WNĘTRZA

Rozplanowując wnętrze mieszkalne należy przede wszystkim zapewnić dobre oświetlenie dzienne ośrodkom pracy, ponieważ ośrodki wypoczynkowe użytkuje się raczej w godzinach późniejszych i nie wykonuje się tam żadnych zajęć. Jeżeli jednak można urządzić ośrodek wypoczyn­kowy w pobliżu okna, to oczywiście jest to bardzo wskazane, szczególnie tam, gdzie przesiaduje się  półki i stojaki na książki i pisma ,parawany dające możność pewnej izolacji .Meble te powinny być ustawione raczej w sposób luźny i swobodny, dawać się zestawiać i odsu­wać, a więc powinny być lekkie i proste w kon­strukcji.Radio i telewizja są obecnie najbardziej rozpowszechnioną rozrywką domową, należy zatem przewidzieć takie miejsce ich ustawienia, aby moż­na było z nich korzystać grupowo.

 

OŚRODKI WYPOCZYNKOWE

We wnętrzu mieszkalnym wykonuje się następują­ce czynności, które kształtują rodzaj i układ ośrod­ków funkcjonalnych:Wypoczynek, rozrywka, przyjmowanie gości, jadanie, spanie.Praca umysłowa, nauka, lektura.Te dwie grupy czynności kształtują zasadniczy po­dział wnętrza na dwa zakresy funkcjonalne:Ośrodki wypoczynkowe.Ośrodki pracy.Stworzenie dobrych warunków do odprężenia po pracy jest ważnym czynnikiem, jaki powinno speł­niać mieszkanie. Od najdawniejszych czasów dom dawał możność wytchnienia i odgrodzenia się od agresywności świata zewnętrznego, a szczególnie dziś, przy przeciążeniu pracą i odpowiedzialnością, dostarczać on powinien możności całkowitego od­prężenia i regeneracji sił fizycznych i psychicznych. Od możności dobrego odpoczynku w dużej mierze zależy zdrowie i równowaga psychiczna człowieka, jest on więc w pewnym stopniu kuracją profilak­tyczną.

WSZYSTKIE PODZIAŁY

Należy pamiętać o tym, że wszystkie te podziały stanowią tylko sposób wydzielania pewnych stref z jednolitego wnętrza, a nie podziału ścianami na indywidualne pomieszczenia. Toteż stosowane do takich celów ścianki czy meblościanki są przegro­dami częściowymi, przy których wnętrze mieszkal­ne pozostaje przestrzenną całością. Podział ciężkimi meblami może być dokonany tyl­ko za pomocą sprzętów nadających się do oglą­dania ze wszystkich stron (np. półki z książkami) i stanowiących element kompozycyjnie przeznaczo­ny do takiego użytku, a nie przypadkowo wybranym dużym meblem, którym w danej chwili się dyspo­nuje (np. wielką szafą do ubrań). System podziału stałego szczególnie nadaje się do stosowania w du­żych wnętrzach narożnych, o oknach umieszczonych w dwóch ścianach, gdzie w obu rozdzielonych czę­ściach jest dobre oświetlenie dzienne.

PODZIAŁ PRZESTRZENNY STAŁY

Podział przestrzenny stały uzyskuje się za pomocą przegród nieruchomych lub przez stosowanie ciężkich elementów wyposażenia.Jako przegrody tego rodzaju można stosować:tkaniny sztywno umocowane,ekrany z płyt,meblościanki jedno- lub dwustronnie dostępne, ciężkie meble.Przegrody te      mogą:sięgać od podłogi   do sufitu,sięgać od podłogi   do pewnej tylko wysokości,nie sięgać ani podłogi  ani sufitu.Podział za pomocą tego rodzaju elementów, dzie­lących wnętrze w sposób bardziej zdecydowany, musi być uprzednio dobrze przemyślany i zapla­nowany.Podział ten bardzo wyraźnie zaznacza odrębności rozdzielonych stref i stosuje się go w wypadkach, gdy z dużego wnętrza wydziela się strefy wyma­gające pewnej niezależności, jak np.:wydzielenie z wnętrza mieszkalnego strefy wej­ściowej do mieszkania (przy braku przedpokoju),wydzielenie z wnętrza mieszkalnego strefy ku­chennej z częściowym połączeniem obu stref,wydzielenie z wnętrza mieszkalnego strefy sy­pialnej.