Author Archives: Alicja Jabłońska
WOLNE ZWIĄZKI ZAWODOWE
„Wolne” związki zawodowe zaś, wierne swej reformistyczno-solidarnościowej koncepcji działania, w krytycznych momentach opowiadały się po stronie państwa. Wskutek tego w latach 1929— —1931 szeregi ADGB opuściło przeszło pół miliona członków. W tej sytuacji KPD uznała, że „wolne” związki zawodowe nie
OSŁABIENIE RUCHU ZWIĄZKOWEGO
Powołanie RGO osłabiło podzielony ruch związkowy. Na jego strukturę w 1930 r. składały się: związki zawodowe zrzeszone w ADGB, liczące około 4800 tys. członków; chrześcijańskie organizacje związkowe, zrzeszone w utworzonej w 1920 r. centrali pod nazwą Federacja Niemieckich Związków Zawodowych
ŹRÓDŁA ZWIĄZKOWEGO REFORMIZMU I JEGO NASTĘPSTWA
Kluczem do zrozumienia konformistycznego stosunku „wolnych” związków zawodowych do burżuazyjnego państwa w czasie pierwszej wojny światowej, antyklasowej postawy w okresie rewolucji listopadowej w Niemczech w 1918 r. oraz ich solidarystycznej działalności w Republice Weimarskiej jest związkowy reformizm, jako koncepcja i
KONCEPCJA RUCHU ROBOTNICZEGO
Lassallowska koncepcja ruchu robotniczego nie tylko pozostawała w zasadniczej sprzeczności z rewolucyjną koncepcją K. Marksa i F. Engelsa, lecz także podważała ich teoretyczny dorobek. K. Marks swoją rewolucyjną strategię wywodził z nieprzezwycię- żalnej sprzeczności między pracą a kapitałem i wynikającego
WALKA O POPRAWĘ
Wyjaśniał, że walka robotników o poprawę warunków materialnych nie jest bezcelowa,, ponieważ podwyżka płac nie narusza przeciętnej ceny towarów lub ich wartości, lecz jedynie powoduje ogólny spadek stopy zysku. Nie w zdobyciu praw politycznych przez klasę robotniczą upatrywał K. Marks
BEZ WPŁYWU NA ZWIĄZKI
Dominacja lassallczyków w niemieckim ruchu robotniczym nie pozostała bez wpływu na socjaldemokratyczne związki zawodowe. W pewnym stopniu przyczyniło się do tego także rewolucyjne skrzydło SPD, które nie potrafiło w odpowiednim momencie docenić siły i znaczenia ruchu związkowego. Na zjeździe SPD
WZROST POZIOMU ŻYCIA
E.Bernstein zakwestionował także marksowską teorię koncentracji kapitału, kryzysów i rosnącej pauperyzacji mas pracujących, prognozując, że wraz z rozwojem kapitalizmu nastąpi ogólny wzrost poziomu życia całego społeczeństwa, a więc i klasy robotniczej. Dlatego — w myśl jego teorii — zadaniem związków
ZAKORZENIENIE SIĘ REFORMIZMU
Wpływy reformizmu w jego rewizjonistycznej mutacji ugruntowały się w socjaldemokratycznych związkach zawodowych pod koniec XIX w., w okresie gdy zaistniały rozbieżności między SPD a Generalną Komisją o prymat w niemieckim ruchu robotniczym. Zwycięsko wyszła z tego sporu Generalna Komisja, między
W SFERZE POLITYCZNEJ
W sferze zaś politycznej niemieccy socjaldemokraci zdecydowali się pod koniec XIX w. na współudział w systemie władzy poprzez uczestnictwo w wyborach do Reichstagu. Dzięki koalicji z jedną z opozycyjnych partii burżuazyjnych zdobyli w 1902 r. pierwsze mandaty w parlamencie i
APOGEUM POLITYKI
Apogeum swojej reformistyczno-solidarnościowej polityki niemieckie związki zawodowe przeżywały pcdczas pierwszej wojny światowej, współpracując solidarnie z rządem na rzecz „wojennego wysiłku”. Znalazło to wyraz między innymi w zawieszeniu dotychczasowej działalności rewindykacyjnej i ogłoszeniu „pokoju domowego” na okres wojny. W 1916 r.
WSPÓŁPRACA ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH
Współpraca socjaldemokratycznych związków zawodowych z burżuazyjnym rządem układała się harmonijnie aż do końca wojny i upadku monarchii. Socjaldemokraci z prawego skrzydła SPD przez swoją pasywną postawę wobec rewolucyjnych wystąpień mas w listopadzie 1918 r. przyczynili się w istotny sposób dó
W OKRESIE ISTNIENIA
Jej powołanie zakończyło ważny okres działania związków zawodowych, które z nową organizacją weszły w życie Republiki Weimarskiej. Konstytucja Republiki gwarantowała związkom zawodowym nie tylko swobodę działania, lecz także instytucjonalny udział we współdecydowaniu w sferze stosunków produkcji w przedsiębiorstwach i wytyczaniu








