Author Archives: Alicja Jabłońska
GWARANTOWANY WZROST
Instytucjonalnie gwarantowany wzrost znaczenia związków zawodowych w nowo powstałej republice ożywił wśród związkowców nadzieje na zrealizowanie reformistycznej koncepcji przebudowy ustroju społeczno-gospodarczego Niemiec. Temu problemowi poświęcone były dwa kongresy ADGB (Wrocław, 1925 r. i Hamburg, 1928 r.), które zajęły się opracowaniem
PRZYPISYWANIE SZCZEGÓLNEJ ROLI
Miało to oznaczać przejście od kapitalizmu indywidualnego do jego formy zorganizowanej, z preferencjami dla gospodarki publicznej. Szczególną rolę we wprowadzaniu „demokracji gospodarczej” Naphtali przypisywał związkom zawodowym, które poprzez państwo miały kontrolować monopole i być poza zakładem pracy główną siłą reprezentującą
OSTATNI OKRES ISTNIENIA
Ostatni okres istnienia Republiki Weimarskiej charakteryzował się trudną sytuacją ekonomiczną. Socjaldemokraci zostali wyeliminowani z rządu, co oznaczało utratę wpływu związków zawodowych na decyzje organów wykonawczych. Dwa kolejne rządy, Heinricha Bruninga i Franza von Papena, próbowały ratować sytuację ekonomiczną kraju przez
PODOBNA SYTUACJA
Podobna sytuacja powtórzyła się w chwili, gdy nowy kanclerz Rzeszy, von Papen, zmniejszył dotychczasowe świadczenia socjalne od 14 do 25 proc. Wywołane tym faktem społeczne wrzenie zostało znowu zażegnane przez ADGB. Mimo żądań ogłoszenia strajku generalnego związki zdecydowały się na
PRÓBA UGODY
Niewiele też pomogła ADGB podjęta przez nią próba ugody z nazistami w celu ratowania ruchu zwiążkowego przed rozwiązaniem, polegająca na zdystansowaniu się od partii socjaldemokratycznej. Naziści wykorzystali ją jedynie do kolejnego rozprawienia się ze swoimi przeciwnikami. Po likwidacji partii socjaldemokratycznej
WALKA O NOWY PORZĄDEK SPOŁECZNY
Po drugiej wojnie światowej, z chwilą upadku hitlerowskiej Trzeciej Rzeszy i objęcia władzy w Niemczech przez zwycięskie mocarstwa Koalicji Antyhitlerowskiej, powstały warunki do odbudowy niemieckiego ruchu związkowego. W zachodnich strefach okupowanych Niemiec rozwinął się on spontanicznie, opierając się na aktywie
ORGANIZACYJNA ODBUDOWA
Organizacyjna odbudowa ruchu związkowego w Niemczech zależała od stanowiska władz okupacyjnych. W zachodnich strefach okupacyjnych kraju najszybciej na spontaniczne powstawanie organizacji związkowych zareagowały władze brytyjskie. Już w sierpniu 1945 r., wykonując zalecenia uchwał poczdamskich, ogłosiły wezwanie do ludności swojej strefy,
PODOBNY PRZEBIEG
Podobnie przebiegał rozwój ruchu zawodowego w amerykańskiej i francuskiej strefie okupacyjnej. We wszystkich jednak strefach zachodnich władze okupacyjne przestrzegały zasady organizowania się związków tylko do szczebla lokalnego, wszelkie zaś kroki zmier zające do uformowania jednolitej organizacji związkowej w skali całej
OPRÓCZ ORGANIZACJI
W 1948 r. w strefie brytyjskiej związki zrzeszały 42,9 proc. (2748,9 tys. osób) ogółu zatrudnionych, w strefie amerykańskiej 37,9 proc. (1644,8 tys. osób), we francuskiej zaś 29,6 proc. (385,3 tys. osób).Oprócz socjaldemokratycznych organizacji związkowych w tym samym czasie w zachodnich
WRAZ Z POWSTANIEM RUCHU
Wraz z powstaniem ruchu związkowego wyłonił się problem wytyczenia jego celów i zadań. Radykalnie nastrojone masy związkowe żądały głębokich zmian w systemie społecznym Niemiec Zachodnich, skłaniając związki zawodowe do podjęcia walki o przebudowę społeczno-ustrojową zachodnich stref okupacyjnych. Żądania dotyczyły następujących
PODCZAS KONFERENCJI
Podczas konferencji moskiewskiej w 1947 r. nakłonił on brytyjskiego ministra spraw zagranicznych, Ernesta Eevina, aby sprawę przekazać do kompetencji władz okupacyjnych. Generałowie Lucius Clay i Brian Robertson, ówcześni głównodowodzący w strefach amerykańskiej i angielskiej, doszli w tej sprawie do zgodnego
KWESTIA WSPÓŁDECYDOWANIA
Kwestię współdecydowania najwcześniej podjęły związki zawodowe w strefie brytyjskiej, jako zadanie programowe o pierwszoplanowym znaczeniu. Konferencja związkowa, która odbyła się tam w marcu 1946 r., zaaprobowała uchwałę w sprawie natychmiastowego prawnego uregulowania sytuacji rad przedsiębiorstw (nadzorczych i innych). W uchwale








