Author Archives: Alicja Jabłońska

KOMITET WYKONAWCZY

Do Komitetu Wykonawczego wchodzi 16 prze­wodniczących organizacji branżowych oraz 9 osób urzędującego kie­rownictwa. Prezydium oraz Komitet Wykonawczy dopiero wspólnie mają prawo podejmować decyzje, które między kongresami obo­wiązują wszystkie wchodzące w skład Federacji organizacje związ­kowe. Ustalone zasady kompetencyjności organów Federacji miały

ORGANIZACJE W PIONIE

W pionie orga­nizacje związkowe działają na szczeblu lokalnym w miastach, okrę­gach (powiatach) i krajach. W miastach najniższą komórkę związ­kową tworzą branżowcy zatrudnieni w zakładach pracy jednej gałęzi przemysłu; jeśli w mieście występują różne branże przemysłowe, to mogą się one łączyć

FEDERACJA JAKO CENTRALA ZWIĄZKOWA

Federacja jako centrala związkowa jest zorganizowana w dwu­dziestu jeden wydziałach. Na ich czele stoją kierownicy, nadzoro­wani przez członków Komitetu Wykonawczego. Tak ukształtowana struktura organizacyjna DGB wyraźnie fawo­ryzuje największe branżowe organizacje związkowe, wśród których dominują: Związek Zawodowy Metalowców, Związek Zawodowy Służb

MIMO RÓŻNORODNOŚCI

Mimo swojej różnorodności miał on charakter radykalny. Przede wszystkim zwró­cono w nim uwagę na konieczność przeprowadzenia socjalizacji podstawowych gałęzi przemysłu. Żądania DGB dotyczyły uspołecz­nienia przemysłu wydobywczego (węgla, rudy, ropy naftowej), prze­mysłu przetwórczego — a więc produkcji żelaza, stali, surowców chemicznych,

W DRUGIEJ KOLEJNOŚCI

W drugiej kolejności program zwracał uwagę na konieczność zapewnienia takiej polityki gospodarczej, która gwarantując po­szanowanie godności człowieka, prowadziłaby do całkowitego za­trudnienia wszystkich chętnych do pracy, a tym samym przyczy­niłaby się do pełnego wykorzystania sił produkcyjnych i zaspoko­jenia najważniejszych potrzeb mas

UZASADNIONA POTRZEBA

Uzasadniała to nie tylko potrzebą zabezpieczenia interesów mas pra­cujących, lecz przede wszystkim historycznym doświadczeniem, z którego wywodziła wniosek, iż „demokracji politycznej” musi towarzyszyć „demokracja gospodarcza”;systemowy, polegający na wytyczeniu głównych celów przebudowy RFN, sformułowanych w triadzie: gospodarcze planowanie — kontrola przedsiębiorców

RADYKALNY CHARAKTER

Analiza Programu Podstawowego DGB wskazuje, że mimo ra­dykalnego charakteru jego założeń zaważyły na nim: socjaldemo­kratyczna tradycja ideologiczna, teoria Keynesa oraz doktryna „katolickiego socjalizmu”. Niektóre wyrażone w nim treści sięgają jeszcze do tradycji programowych ADGB, opartych na koncepcji „demokracji gospodarczej”, z

INNE KIERUNKI RUCHU ZWIĄZKOWEGO W RFN

DGB nie jest jedyną centralą związkową w RFN. Oprócz niej istnieją jeszcze inne, z których trzy najważniejsze, to: Niemiecki Związek Pracowników Umysłowych (Deutsche Angestellten Gewerk- schaft, DAG), zrzeszający około 500 tys. członków; Chrześcijańska Federacja Związków Zawodowych (Christlicher Gewerkschaftsbund, CGB), licząca

ZWIĄZEK PRACOWNIKÓW ZAWODOWYCH

DAG powstał w 1946 r. w Hamburgu na mocy Dyrektywy nr 16 brytyjskich władz okupacyjnych, w której określono, że „tak jak i niemieccy robotnicy, pracownicy umysłowi mają prawo się zorga­nizować i wybrać taki rodzaj związku zawodowego, jaki sobie ży­czą” .