Budownictwo w starożytnym Egipcie

Na silny rozwój architektury starożytnego Egiptu przypada na czwarte tysiąclecie przed naszą erą a kończy się w tym samym czasie, naszej ery. Przede wszystkim główną cechą była jedność artystycznych form, ciągłość rozwoju i co najważniejsze istotna rola w czczeniu władcy i religii. Sztuka pomagała utrwalać ustalony porządek społeczny. Bardzo popularny jest tak zwany kanon, który utrwalił się w okresie Starego Państwa. Obowiązywał on z małymi przerwami przez cały okres rozwoju tej architektury. Ów kanon tyczył się przede wszystkim kompozycji rzeźby postaci. Założeniem było, ze królów przedstawiano jako władców bardzo młodych, w pozycji siedzącej, lub kroczącej. Prezentowano obok żonę i córkę, które zwykle były znacznie niższe od samego faraona. Tymczasem urzędników przedstawiano bardzo swobodnie, w scenach charakteryzujących ruch, bądź w czasie pracy. Tymczasem w płaskorzeźbie i malarstwie postać przedstawiana była bardzo schematycznie. Głowę i kończyny okazywano z profilu, a barki i oko frontalnie. Nie do końca jest jasny dalszy rozwój budownictwa egipskiego. Sporo grobowców zachowało się bowiem w złym stanie.

Witaj na moim serwisie! Poświęcony jest on w całości mojej pasji czyli projektowaniu wnętrz, znajdziesz tutaj wiele ciekawych artykułów, które podpowiedzą Ci jak zaaranżować swoje mieszkanie, aby było nowoczesne i przytulne! Zapraszam do śledzenia bloga, będzie mi miło jeśli skomentujesz 🙂