Kategorie: Polityka
WALKA O POPRAWĘ
Wyjaśniał, że walka robotników o poprawę warunków materialnych nie jest bezcelowa,, ponieważ podwyżka płac nie narusza przeciętnej ceny towarów lub ich wartości, lecz jedynie powoduje ogólny spadek stopy zysku. Nie w zdobyciu praw politycznych przez klasę robotniczą upatrywał K. Marks
BEZ WPŁYWU NA ZWIĄZKI
Dominacja lassallczyków w niemieckim ruchu robotniczym nie pozostała bez wpływu na socjaldemokratyczne związki zawodowe. W pewnym stopniu przyczyniło się do tego także rewolucyjne skrzydło SPD, które nie potrafiło w odpowiednim momencie docenić siły i znaczenia ruchu związkowego. Na zjeździe SPD
WZROST POZIOMU ŻYCIA
E.Bernstein zakwestionował także marksowską teorię koncentracji kapitału, kryzysów i rosnącej pauperyzacji mas pracujących, prognozując, że wraz z rozwojem kapitalizmu nastąpi ogólny wzrost poziomu życia całego społeczeństwa, a więc i klasy robotniczej. Dlatego — w myśl jego teorii — zadaniem związków
ZAKORZENIENIE SIĘ REFORMIZMU
Wpływy reformizmu w jego rewizjonistycznej mutacji ugruntowały się w socjaldemokratycznych związkach zawodowych pod koniec XIX w., w okresie gdy zaistniały rozbieżności między SPD a Generalną Komisją o prymat w niemieckim ruchu robotniczym. Zwycięsko wyszła z tego sporu Generalna Komisja, między
W SFERZE POLITYCZNEJ
W sferze zaś politycznej niemieccy socjaldemokraci zdecydowali się pod koniec XIX w. na współudział w systemie władzy poprzez uczestnictwo w wyborach do Reichstagu. Dzięki koalicji z jedną z opozycyjnych partii burżuazyjnych zdobyli w 1902 r. pierwsze mandaty w parlamencie i
APOGEUM POLITYKI
Apogeum swojej reformistyczno-solidarnościowej polityki niemieckie związki zawodowe przeżywały pcdczas pierwszej wojny światowej, współpracując solidarnie z rządem na rzecz „wojennego wysiłku”. Znalazło to wyraz między innymi w zawieszeniu dotychczasowej działalności rewindykacyjnej i ogłoszeniu „pokoju domowego” na okres wojny. W 1916 r.
WSPÓŁPRACA ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH
Współpraca socjaldemokratycznych związków zawodowych z burżuazyjnym rządem układała się harmonijnie aż do końca wojny i upadku monarchii. Socjaldemokraci z prawego skrzydła SPD przez swoją pasywną postawę wobec rewolucyjnych wystąpień mas w listopadzie 1918 r. przyczynili się w istotny sposób dó
W OKRESIE ISTNIENIA
Jej powołanie zakończyło ważny okres działania związków zawodowych, które z nową organizacją weszły w życie Republiki Weimarskiej. Konstytucja Republiki gwarantowała związkom zawodowym nie tylko swobodę działania, lecz także instytucjonalny udział we współdecydowaniu w sferze stosunków produkcji w przedsiębiorstwach i wytyczaniu
GWARANTOWANY WZROST
Instytucjonalnie gwarantowany wzrost znaczenia związków zawodowych w nowo powstałej republice ożywił wśród związkowców nadzieje na zrealizowanie reformistycznej koncepcji przebudowy ustroju społeczno-gospodarczego Niemiec. Temu problemowi poświęcone były dwa kongresy ADGB (Wrocław, 1925 r. i Hamburg, 1928 r.), które zajęły się opracowaniem
PRZYPISYWANIE SZCZEGÓLNEJ ROLI
Miało to oznaczać przejście od kapitalizmu indywidualnego do jego formy zorganizowanej, z preferencjami dla gospodarki publicznej. Szczególną rolę we wprowadzaniu „demokracji gospodarczej” Naphtali przypisywał związkom zawodowym, które poprzez państwo miały kontrolować monopole i być poza zakładem pracy główną siłą reprezentującą
OSTATNI OKRES ISTNIENIA
Ostatni okres istnienia Republiki Weimarskiej charakteryzował się trudną sytuacją ekonomiczną. Socjaldemokraci zostali wyeliminowani z rządu, co oznaczało utratę wpływu związków zawodowych na decyzje organów wykonawczych. Dwa kolejne rządy, Heinricha Bruninga i Franza von Papena, próbowały ratować sytuację ekonomiczną kraju przez
PODOBNA SYTUACJA
Podobna sytuacja powtórzyła się w chwili, gdy nowy kanclerz Rzeszy, von Papen, zmniejszył dotychczasowe świadczenia socjalne od 14 do 25 proc. Wywołane tym faktem społeczne wrzenie zostało znowu zażegnane przez ADGB. Mimo żądań ogłoszenia strajku generalnego związki zdecydowały się na







