Kategorie: Polityka

W DRUGIEJ KOLEJNOŚCI

W drugiej kolejności program zwracał uwagę na konieczność zapewnienia takiej polityki gospodarczej, która gwarantując po­szanowanie godności człowieka, prowadziłaby do całkowitego za­trudnienia wszystkich chętnych do pracy, a tym samym przyczy­niłaby się do pełnego wykorzystania sił produkcyjnych i zaspoko­jenia najważniejszych potrzeb mas

UZASADNIONA POTRZEBA

Uzasadniała to nie tylko potrzebą zabezpieczenia interesów mas pra­cujących, lecz przede wszystkim historycznym doświadczeniem, z którego wywodziła wniosek, iż „demokracji politycznej” musi towarzyszyć „demokracja gospodarcza”;systemowy, polegający na wytyczeniu głównych celów przebudowy RFN, sformułowanych w triadzie: gospodarcze planowanie — kontrola przedsiębiorców

RADYKALNY CHARAKTER

Analiza Programu Podstawowego DGB wskazuje, że mimo ra­dykalnego charakteru jego założeń zaważyły na nim: socjaldemo­kratyczna tradycja ideologiczna, teoria Keynesa oraz doktryna „katolickiego socjalizmu”. Niektóre wyrażone w nim treści sięgają jeszcze do tradycji programowych ADGB, opartych na koncepcji „demokracji gospodarczej”, z

INNE KIERUNKI RUCHU ZWIĄZKOWEGO W RFN

DGB nie jest jedyną centralą związkową w RFN. Oprócz niej istnieją jeszcze inne, z których trzy najważniejsze, to: Niemiecki Związek Pracowników Umysłowych (Deutsche Angestellten Gewerk- schaft, DAG), zrzeszający około 500 tys. członków; Chrześcijańska Federacja Związków Zawodowych (Christlicher Gewerkschaftsbund, CGB), licząca

ZWIĄZEK PRACOWNIKÓW ZAWODOWYCH

DAG powstał w 1946 r. w Hamburgu na mocy Dyrektywy nr 16 brytyjskich władz okupacyjnych, w której określono, że „tak jak i niemieccy robotnicy, pracownicy umysłowi mają prawo się zorga­nizować i wybrać taki rodzaj związku zawodowego, jaki sobie ży­czą” .