Kategorie: Polityka
W DRUGIEJ KOLEJNOŚCI
W drugiej kolejności program zwracał uwagę na konieczność zapewnienia takiej polityki gospodarczej, która gwarantując poszanowanie godności człowieka, prowadziłaby do całkowitego zatrudnienia wszystkich chętnych do pracy, a tym samym przyczyniłaby się do pełnego wykorzystania sił produkcyjnych i zaspokojenia najważniejszych potrzeb mas
UZASADNIONA POTRZEBA
Uzasadniała to nie tylko potrzebą zabezpieczenia interesów mas pracujących, lecz przede wszystkim historycznym doświadczeniem, z którego wywodziła wniosek, iż „demokracji politycznej” musi towarzyszyć „demokracja gospodarcza”;systemowy, polegający na wytyczeniu głównych celów przebudowy RFN, sformułowanych w triadzie: gospodarcze planowanie — kontrola przedsiębiorców
RADYKALNY CHARAKTER
Analiza Programu Podstawowego DGB wskazuje, że mimo radykalnego charakteru jego założeń zaważyły na nim: socjaldemokratyczna tradycja ideologiczna, teoria Keynesa oraz doktryna „katolickiego socjalizmu”. Niektóre wyrażone w nim treści sięgają jeszcze do tradycji programowych ADGB, opartych na koncepcji „demokracji gospodarczej”, z
INNE KIERUNKI RUCHU ZWIĄZKOWEGO W RFN
DGB nie jest jedyną centralą związkową w RFN. Oprócz niej istnieją jeszcze inne, z których trzy najważniejsze, to: Niemiecki Związek Pracowników Umysłowych (Deutsche Angestellten Gewerk- schaft, DAG), zrzeszający około 500 tys. członków; Chrześcijańska Federacja Związków Zawodowych (Christlicher Gewerkschaftsbund, CGB), licząca
ZWIĄZEK PRACOWNIKÓW ZAWODOWYCH
DAG powstał w 1946 r. w Hamburgu na mocy Dyrektywy nr 16 brytyjskich władz okupacyjnych, w której określono, że „tak jak i niemieccy robotnicy, pracownicy umysłowi mają prawo się zorganizować i wybrać taki rodzaj związku zawodowego, jaki sobie życzą” .







