Główne cechy stylu rokokowego
Zarówno w budownictwie jak i w architekturze wnętrz styl rokokowy odcisnął mocne piętno. We wnętrzach nie były stosowane podziały według klasycznych porządków. Ściany były dzielone przy pomocy linii falistych i luster. Główną część apartamentów stanowiły pokoje właścicieli domu. Ważnym pomieszczeniem był buduar, którego usytuowanie było zawsze bardzo istotne. Służył bowiem, jako miejsce pracy i bawialni. Był idealny do przyjmowania gości. Buduary często były urządzane przy zastosowaniu boazerii, plafonów, małych obrazków i kominków. W kwestii wyposażenia ważne były biurka, komody, kanapy. Cechą charakterystyczną jest wygięcie nóg, zdobienia intarsja, lub inkrustacją. Dominowały też pastelowe obicia. Tymczasem rokokowa architektura sakralna objawiała się głównie we wnętrzach budynków. Strona wewnętrzna również pozostawała w formie barokowej, bądź klasycznej. Budowano mniej kościołów, o które toczone są spory, jeśli chodzi o reprezentację rokoko, czy baroku. Oczywistością jest jednak, ze styl ten cieszy oko i napawa refleksją. Piękne zdobienia są olśniewające.








