INICJATOR ROZMÓW
W dwudziestoleciu’ 1960—1980 rząd był wielokrotnie inicjatorem rozmów między związkami zawodowymi a Patronatem. Równolegle zaczęto zawierać umowy trójstronne, w których trzecim partnerem był rząd. Dotyczyły one przede wszystkim kwestii zatrudnienia i płac. Często zgodnie z tego typu porozumieniami przedsiębiorcy biorą na siebie zobowiązania wobec związków zawodowych w zamian za ulgi ze strony państwa . Specyficzną formą umowy trójstronnej były „porozumienia grenellskie” w 1968 r.W ciągu ostatnich ‚kilkunastu lat znacznie zwiększyła się liczba umów zbiorowych zawieranych na warunkach korzystnych dla związków zawodowych, a także rozszerzył się w nich zakres regulacji zagadnień dotyczących zarówno warunków pracy, jak i zabezpieczenia socjalnego — takich jak na przykład: wewnątrzzakładowa organizacja pracy, normy pracy, przywileje związane ze stażem pracy, warunki pracy, ruchoma siatka płac, urlopy, różnego typu zasiłki, emerytury, gwarancje zatrudnienia, dokształcanie zawodowe, zasiłki dla bezrobotnych.








