Minimalizm jako nowa interpretacja domowości
Minimalizm kojarzy się większości z chłodem i dystansującą obcością. Najczęściej jest on niechętnie stosowany z uwagi na jego często zbyt surową ekspresję. Kojarzony z alienacją częściej wykorzystywany jest do typowych wnętrz biurowych niż stricte mieszkalnych. Jednak są tacy, którzy nie wyobrażają sobie swojego domu w innej estetyce. Pasuje ona szczególnie do wnętrz industrialnych. Doskonale współgrając z żelaznymi konstrukcjami wpisuje się w ogólny inżynieryjny, prosty charakter budynku. Jest to styl neutralny i spokojny, a jego nieinwazyjność często odczytywana jest paradoksalnie jako źródło domowości. Uciekając od utrzymanych w biedermeierowskiej stylistyce XIX-wiecznych wnętrz mieszczańskich, nowoczesny człowiek może swobodnie oddać się wyciszającej mocy nieskomplikowanych geometrycznych form. Minimalizm stanowi nowe podejście do wnętrza jako ograniczonej gry układów barw i kształtów, które tworzą sterylną, czystą i zorganizowaną przestrzeń. To powierzchnia zaprojektowana tak, by odciąć nas od niepotrzebnych nam bodźców.








