ZAKRES ZDOBYCZY

Zdobycze w tym zakresie, zawarowane w umowach zbioro­wych, były następnie rozszerzane na całe branże, regiony itd. To spowodowało upowszechnienie się różnego systemu dodatków do plac.Z kolei w latach sześćdziesiątych, w okresie stosunkowo szyb­kiego wzrostu gospodarczego i wzrostu poziomu życia ludności,

SZCZEGÓLNA WAGA

Wtedy to szczególną wagę przy­wiązywały one do rewindykacji płacowo-socjalnych dla tych grup pracowniczych, które najsilniej odczuwały skutki kryzysu .W przeciwieństwie do problemów płacowych, które są rozwią­zywane zazwyczaj na szczeblu przedsiębiorstwa, skuteczność roz­strzygnięć związanych z zabezpieczleniem prawa do pracy i sukcesy

WŚRÓD WAŻNIEJSZYCH REGULACJI

Istniejące obecnie ustawodawstwo oraz umowy zbiorowe regulu­jące kwestie związane z bezrobociem są więc z jednej strony wy­nikiem osiągnięć w walce o zapewnienie prawa do pracy, z drugiej określają prawne ramy, w jakich związki zawodowe mogą pro­wadzić walkę z bezrobociem. Wśród

PODSTAWOWE ROZSTRZYGNIĘCIA

Podstawowe rozstrzygnięcia dotyczące ochrony bezrobotnych oraz gwarancji zatrudnienia zostały zawarte w umowach zbiorowych zasięgu ogólnokrajowym, podpisanych przez związki zawodowe pracodawców.Pomoc bezrobotnym jest regulowana za pomocą systemu umów zbiorowych, wśród których wskazać należy: umowę z 1958 r., będącą porozumieniem między Patronatem

ZASIŁKI

Zasiłek z funduszów publicznych — przysługuje, jeżeli bezro­botny poszukujący pracy pracował przez 150 dni w ciągu ostatnich 12 miesięcy przed utratą pracy. W 1977 r. zasiłek ten wynosił 15 franków dziennie w ciągu pierwszych 3 miesięcy, 13,8 franka w miesiącach

INNE ZASIŁKI

Zasiłek przedemerytalny w wysokości 70 proc. dotychczasowych zarobków, zgodnie z umową z 1972 r., przysługuje tym bezrobotnym, którzy ukończyli 60 lat, jeśli nie znajdują pracy w okresie od 3 do 6 miesięcy — w zależności od wieku.Zasiłek w wysokości 90

ISTNIEJĄCY SYSTEM

Istniejący obecnie system zasiłków nie obejmuje wszystkich bez­robotnych, przede wszystkim osób poszukujących pierwszej w swoim życiu pracy, czyli około 30—40 proc. ogólnej liczby bezrobotnych; wyjątek stanowią niektórzy absolwenci, mogący otrzymać zasiłek po pewnym czasie bezskutecznego poszukiwania pracy.Z zamiarem ochrony zatrudnienia

INNE WAŻNE POSTULATY

Przedsiębiorcy często nie respektują postanowień dotyczących ochrony pracowników przed zwolnieniem; przykładem mogą być masowe zwolnienia w przemyśle stalowym pod koniec lat siedem­dziesiątych. W takich sytuacjach robotnicy decydują się na strajki  o randze tego problemu świadczy fakt, że w wyżej wspomnianych

SEKCJE ZWIĄZKOWE

Obok rewindykacji o charakterze ilościowym poszczególne centrale związkowe występują także z tzw. rewindykacjami jakościowymi; dotyczą one przede wszystkim rozszerzenia swobód związkowych. Mimo że ustawa z 1968 r. przyznała sekcjom związkowym w przed­siębiorstwach prawo działania, związkowcy nie zawsze są w stanie

USTROJOWE OGRANICZENIA

Główne centrale związkowe we Francji są przeciwne uczestnictwu związków zawodowych w zarządzaniu przedsiębiorstwem. Jeżeli na­wet członkowie związków są wybierani do komitetów zakładowych, to uczestniczą w nich jako członkowie załogi, nie zaś jako przedsta­wiciele poszczególnych central związkowych. Z analizy ewolucji programów

INNE BARIERY

Inne bariery są rezultatem stałego dostosowywania się ruchu związkowego do rosnących aspiracji i żądań pracowniczych, do zróżnicowanych interesów grupowych; łączą się też z konieczno­ścią ciągłego uwzględniania ograniczonych wszak możliwości kapi­talistycznego państwa i respektowania interesów ogólnospołecznych. Świeżym przykładem tego rodzaju dylematów

MASOWE BEZROBOCIE

W istocie — rządy lewicy podjęły i wprowadziły w życie w krótkim czasie wiele reform. Ale nie zdołały się uporać ze strukturalnymi zjawiskami kryzysowymi, jakie występują od połowy lat siedem­dziesiątych nie tylko we Francji, lecz także w innych krajach kapita­listycznych.