W ŻADNYM KRAJU
W żadnym kraju Niemiec Zachodnich nie udało się związkom zawodowym, działającym w tej kwestii z partią socjaldemokratyczną, doprowadzić do realizacji postanowień konstytucji krajowych w sprawie współdecydowania. Sprzeciwiły się temu władze okupacyjne, wyraźnie inspirowane przez USA .Zadanie trzecie — uzyskanie wpływu
PEWNE NADZIEJE
Pewne nadzieje na współudział w kierowaniu przyszłą gospodarką niemiecką związki zawodowe łączyły z osobą działacza związkowego, socjaldemokraty, V. Agartza, który w 1946 r. został mianowany kierownikiem Centralnego Urzędu do spraw Gospodarki w Minden. Był on zwolennikiem gospodarki planowej i radykalnych
ZMIANA POLITYKI
Zmiana amerykańskiej polityki wobec Niemiec, która zapoczątkowała okres „zimnej wojny”, zahamowała kierunek przemian społecznych inspirowanych przez związki zawodowe. W zachodnich strefach okupacyjnych na przełomie lat 1947—1948 rozpoczął się okres restauracji „gospodarki rynkowej” z jednoczesnym przygotowaniem do utworzenia separatystycznego, burżuazyjnego państwa
ZWIĄZKOWE KIEROWNICTWO
Związkowe kierownictwo karmiło się jednak iluzją znalezienia kompromisu, mającego polegać na przyjęciu tego planu bez związanych z nim negatywnych następstw dla przyszłego systemu społecznego okupowanych stref zachodnich. To stanowisko zostało podbudowane uchwałami międzynarodowej konferencji związków zawodowych z krajów objętych planem
UGODOWA POSTAWA
Ostatni okres przed utworzeniem separatystycznego państwa zachodnioniemieckiego charakteryzował się już jednoznacznie ugodową postawą związków zawodowych. Jej przejawem była rezygnacja z możliwości wywarcia (wpływu na gremium przygotowujące nową konstytucję. Związkowcy wierzyli, że w przyszłym państwie zachód- nioniemieckim, współpracując z socjaldemokratycznym partnerem
UGODOWA POSTAWA ZWIĄZKÓW
Ugodową postawę związków zawodowych przypieczętował list wystosowany przez H. Bócklera do przewodniczącego Rady Parlamentarnej, Konrada Adenauera. W liście Bóckler zaakceptował decyzję Rady w sprawie niewprowadzania do Ustawy Zasadniczej postanowień ściśle określających „społeczno-gospodarczy ustrój dla narodu niemieckiego” i wyraził nadzieję, że
UTWORZENIE FEDERACJI NIEMIECKICH ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH
Do najważniejszych decyzji organizacyjnych i uchwał programowych kongresu należały między innymi: określenie zasad związkowej przynależności, struktura organizacyjna i podział kompetencji między związkami zawodowymi a federacją oraz ideowe samookreślenie się związków zawodowych zrzeszonych w DGB. Decyzje kongresu założycielskiego miały duże znaczenie
PRZYJĘTA INTEGRACJA
Przyjęto związkową integrację pracowników według branż występujących w gospodarce narodowej RFN, bez podziału na robotników i pracowników umysłowych. W podstawowych sferach działalności związkowej została uznana autonomia branżowych organizacji wobec Federacji, której przyznano przede wszystkim funkcje koordynacyjne i reprezentacyjne. Najniższym ogniwem
STRUKTURA ORGANIZACYJNA
Główne zadania Federacji ujmuje statut w pięciu punktach:Federacja jednoczy związki zawodowe i reprezentuje ich interesy.Federacja i zrzeszone w niej branżowe organizacje związkowe reprezentują społeczne, socjalne, gospodarcze i kulturalne interesy ogółu pracowników.Federacja i zrzeszone w niej branżowe organizacje związkowe opowiadają się
STATUT FEDERACJI
Statut Federacji ustala, że jest ona organizacją zwierzchnią, zorganizowaną na zasadach demokratycznych. Organami Federacji są: kongres, zbierający się co dwa lata, oraz wybierane co cztery lata Prezydium, które sprawuje władzę między kongresami, i Komitet Wykonawczy Federacji. Komitet Wykonawczy jest organem
KOMITET WYKONAWCZY
Do Komitetu Wykonawczego wchodzi 16 przewodniczących organizacji branżowych oraz 9 osób urzędującego kierownictwa. Prezydium oraz Komitet Wykonawczy dopiero wspólnie mają prawo podejmować decyzje, które między kongresami obowiązują wszystkie wchodzące w skład Federacji organizacje związkowe. Ustalone zasady kompetencyjności organów Federacji miały
ORGANIZACJE W PIONIE
W pionie organizacje związkowe działają na szczeblu lokalnym w miastach, okręgach (powiatach) i krajach. W miastach najniższą komórkę związkową tworzą branżowcy zatrudnieni w zakładach pracy jednej gałęzi przemysłu; jeśli w mieście występują różne branże przemysłowe, to mogą się one łączyć









