W ŻADNYM KRAJU

W żadnym kraju Niemiec Zachodnich nie udało się związkom za­wodowym, działającym w tej kwestii z partią socjaldemokratyczną, doprowadzić do realizacji postanowień konstytucji krajowych w sprawie współdecydowania. Sprzeciwiły się temu władze okupacyjne, wyraźnie inspirowane przez USA .Zadanie trzecie — uzyskanie wpływu

PEWNE NADZIEJE

Pewne nadzieje na współudział w kierowaniu przyszłą gospodarką niemiecką związki zawodowe łączyły z osobą działacza związkowego, socjaldemokraty, V. Agartza, który w 1946 r. został mianowany kie­rownikiem Centralnego Urzędu do spraw Gospodarki w Minden. Był on zwolennikiem gospodarki planowej i radykalnych

ZMIANA POLITYKI

Zmiana amerykańskiej polityki wobec Niemiec, która zapoczątko­wała okres „zimnej wojny”, zahamowała kierunek przemian spo­łecznych inspirowanych przez związki zawodowe. W zachodnich stre­fach okupacyjnych na przełomie lat 1947—1948 rozpoczął się okres restauracji „gospodarki rynkowej” z jednoczesnym przygotowaniem do utworzenia separatystycznego, burżuazyjnego państwa

ZWIĄZKOWE KIEROWNICTWO

Związkowe kierownictwo karmiło się jednak iluzją znalezienia kompromisu, mającego polegać na przyjęciu tego planu bez związanych z nim negatywnych następstw dla przyszłego syste­mu społecznego okupowanych stref zachodnich. To stanowisko zosta­ło podbudowane uchwałami międzynarodowej konferencji związków zawodowych z krajów objętych planem

UGODOWA POSTAWA

Ostatni okres przed utworzeniem separatystycznego państwa zachodnioniemieckiego charakteryzował się już jednoznacznie ugodową postawą związków zawodowych. Jej przejawem była rezygnacja z możliwości wywarcia (wpływu na gremium przygotowujące nową konstytucję. Związkowcy wierzyli, że w przyszłym państwie zachód- nioniemieckim, współpracując z socjaldemokratycznym partnerem

UGODOWA POSTAWA ZWIĄZKÓW

Ugodową postawę związków zawodowych przypieczętował list wy­stosowany przez H. Bócklera do przewodniczącego Rady Parlamen­tarnej, Konrada Adenauera. W liście Bóckler zaakceptował decyzję Rady w sprawie niewprowadzania do Ustawy Zasadniczej postano­wień ściśle określających „społeczno-gospodarczy ustrój dla narodu niemieckiego” i wyraził nadzieję, że

UTWORZENIE FEDERACJI NIEMIECKICH ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH

Do najważniejszych decyzji organizacyjnych i uchwał programo­wych kongresu należały między innymi: określenie zasad związkowej przynależności, struktura organizacyjna i podział kompetencji między związkami zawodowymi a federacją oraz ideowe samookreślenie się związków zawodowych zrzeszonych w DGB. Decyzje kongresu zało­życielskiego miały duże znaczenie

PRZYJĘTA INTEGRACJA

Przyjęto związkową integrację pracowników według branż występujących w gospodarce narodowej RFN, bez podziału na robotników i pracowników umysłowych. W podstawowych sferach działalności związkowej została uznana autonomia branżowych orga­nizacji wobec Federacji, której przyznano przede wszystkim funkcje koordynacyjne i reprezentacyjne. Najniższym ogniwem

STRUKTURA ORGANIZACYJNA

Główne zadania Federacji ujmuje statut w pięciu punktach:Federacja jednoczy związki zawodowe i reprezentuje ich inte­resy.Federacja i zrzeszone w niej branżowe organizacje związkowe reprezentują społeczne, socjalne, gospodarcze i kulturalne interesy ogółu pracowników.Federacja i zrzeszone w niej branżowe organizacje związkowe opowiadają się

STATUT FEDERACJI

Statut Federacji ustala, że jest ona organizacją zwierzchnią, zor­ganizowaną na zasadach demokratycznych. Organami Federacji są: kongres, zbierający się co dwa lata, oraz wybierane co cztery lata Prezydium, które sprawuje władzę między kongresami, i Komitet Wykonawczy Federacji. Komitet Wykonawczy jest organem

KOMITET WYKONAWCZY

Do Komitetu Wykonawczego wchodzi 16 prze­wodniczących organizacji branżowych oraz 9 osób urzędującego kie­rownictwa. Prezydium oraz Komitet Wykonawczy dopiero wspólnie mają prawo podejmować decyzje, które między kongresami obo­wiązują wszystkie wchodzące w skład Federacji organizacje związ­kowe. Ustalone zasady kompetencyjności organów Federacji miały

ORGANIZACJE W PIONIE

W pionie orga­nizacje związkowe działają na szczeblu lokalnym w miastach, okrę­gach (powiatach) i krajach. W miastach najniższą komórkę związ­kową tworzą branżowcy zatrudnieni w zakładach pracy jednej gałęzi przemysłu; jeśli w mieście występują różne branże przemysłowe, to mogą się one łączyć