PEWNE NADZIEJE
Pewne nadzieje na współudział w kierowaniu przyszłą gospodarką niemiecką związki zawodowe łączyły z osobą działacza związkowego, socjaldemokraty, V. Agartza, który w 1946 r. został mianowany kierownikiem Centralnego Urzędu do spraw Gospodarki w Minden. Był on zwolennikiem gospodarki planowej i radykalnych reform społecznych. Ta nadzieja rozwiała się z chwilą przeniesienia urzędu do Frankfurtu nad Menem i przemianowania go na Radę Gospodarczą Bizonii, w której kierownictwo objęli chrześcijańscy demokraci. Rada też natychmiast przystąpiła do demontażu dotychczasowej polityki i wprowadzania „gospodarki rynkowej”.








