Pomiędzy pomnikiem a architekturą
Współczesna architektura wydaje się przełamywać wszelkie granice. Już dawno budynki, również i te użyteczności publicznej, zaczęły swoją formą przypominać bardziej rzeźby czy rodzaj widowiskowych pomników niż tradycyjnie rozumianą architekturę. Tendencja ta była m.in. popularna w I połowie XX wieku. Wówczas kreowano budowle, których kształt i konstrukcja odpowiadać miały ideowo temu, co w sobie mieściły. Często ich wygląd, zarówno zewnętrzny jak i wewnętrzny, stanowił bezpośrednie odzwierciedlenie swojej funkcji. Doskonałym tego przykładem jest tzw. Wieża Tatlina czyli Pomnik Trzeciej Międzynarodówki. Zaprojektowana przez malarza i architekta Władimira Tatlina w 1919 roku, choć nigdy niezrealizowana, po dziś dzień stanowi symbol nowoczesnego myślenia o formie architektonicznej i monumencie zarazem. Budynek miał stać się siedzibą Międzynarodówki Komunistycznej oraz jej pomnikiem. Poszczególne, poruszające się w ramach inżynieryjnej konstrukcji segmenty miały odpowiadać hierarchii rządzącej w organizacji.








