PRZYSPIESZAJĄCY FAKT
Ten fakt przyspieszył porozumiem dotychczas konkurujących ze sobą — przede wszystkim ze względu na rozbieżności ideologiczne — organizacji związkowych; podporządkowały się one politycznemu kierownictwu partii socjaldemokratycznej. W 1877 r. ruch związkowy w Rzeszy Niemieckiej, ideologicznie i politycznie związany z socjaldemokracją, składał się z 26 organizacji centralnych oraz 5 lokalnych stowarzyszeń i zrzeszał ogółem około 49 tys. członków.Etap drugi — od 1878 r. do 1914 r. — charakteryzuje organizacyjna i ideologiczna konsolidacja ruchu związkowego w Rzeszy Niemieckiej. Następuje to jednak dopiero po dwunastoletnim okresie „zamrożenia” związkowej działalności przez antyzwiązkowe ustawodawstwo rządu Otto von Bismarcka. Uchwalona bowiem w 1878 r. ustawa przeciwko „niebezpiecznym dla ogółu” dążeniom socjaldemokracji dawała władzom prawo zakazywania socjalistycznych zrzeszeń, zebrań, pochodów, uroczystości, konfiskowania druków i wydalania agitatorów z miejsc zamieszkania.








