UGODOWA POSTAWA ZWIĄZKÓW
Ugodową postawę związków zawodowych przypieczętował list wystosowany przez H. Bócklera do przewodniczącego Rady Parlamentarnej, Konrada Adenauera. W liście Bóckler zaakceptował decyzję Rady w sprawie niewprowadzania do Ustawy Zasadniczej postanowień ściśle określających „społeczno-gospodarczy ustrój dla narodu niemieckiego” i wyraził nadzieję, że ten problem zostanie definitywnie uregulowany w przyszłej konstytucji niemieckiej .Rada Parlamentarna nie uwzględniła w konstytucji nawet programu minimum, przyznając pracownikom tylko prawo* zrzeszania się w związki zawodowe w celu obrony interesów ekonomicznych (art. 9 ust. 3 Ustawy Zasadniczej RFN). Zgodnie z nim konstytucja mówi, że: „Każdemu i wszystkim zawodom zapewnia się prawo do zakładania organizacji mających na celu ochronę i poprawę warunków pracy oraz warunków ekonomicznych”. Prawo zrzeszania się w związki zawodowe lub, jak zwykło się to określać w RFN, „prawo do koalicji”, ze względu na swoją konstytucyjną rangę jest prawem obywatelskim, będącym indywidualnym uprawnieniem jednostki, a zarazem instytucjonalną gwarancją działania związków zawodowych.









