W DRUGIEJ KOLEJNOŚCI
W drugiej kolejności program zwracał uwagę na konieczność zapewnienia takiej polityki gospodarczej, która gwarantując poszanowanie godności człowieka, prowadziłaby do całkowitego zatrudnienia wszystkich chętnych do pracy, a tym samym przyczyniłaby się do pełnego wykorzystania sił produkcyjnych i zaspokojenia najważniejszych potrzeb mas pracujących. Formą realizacji tego zadania miało być centralne planowanie gospodarcze, wprowadzone po to, „ażeby sobkostwo (Selbstsucht) nie triumfowało nad koniecznością wspólnej gospodarki”. Wyraźnie zostało też stwierdzone, że gospodarka planowa i wolna konsumpcja oraz prawo do zmiany miejsca pracy i wolny wybór zawodu wzajemnie się nie wykluczają, ponieważ dla prywatnej inicjatywy w konkurujących ze sobą przedsiębiorstwach pozostanie jeszcze wiele swobody .








