W OKRESIE ISTNIENIA
Jej powołanie zakończyło ważny okres działania związków zawodowych, które z nową organizacją weszły w życie Republiki Weimarskiej. Konstytucja Republiki gwarantowała związkom zawodowym nie tylko swobodę działania, lecz także instytucjonalny udział we współdecydowaniu w sferze stosunków produkcji w przedsiębiorstwach i wytyczaniu państwowej polityki w dziedzinie społeczno-gospodarczej. W pierwszym okresie istnienia Republiki Weimarskiej związkom zawodowym udało się pewien zestaw konstytucyjnych uprawnień ukonkretnić na drodze ustawodawczej. W 1920 r. wyszła ustawa o zasadach współdecydowania załóg w przedsiębiorstwach, a w kilka lat później udało się doprowadzić do uchwalenia ustawy o pośrednictwie pracy i ubezpieczeniu na wypadek bezrobocia. Równocześnie jednak związki zawodowe poniosły porażkę w walce o ustawowe wprowadzenie ośmiogodzinnego dnia pracy.








