ZWIĄZEK PRACOWNIKÓW ZAWODOWYCH
DAG powstał w 1946 r. w Hamburgu na mocy Dyrektywy nr 16 brytyjskich władz okupacyjnych, w której określono, że „tak jak i niemieccy robotnicy, pracownicy umysłowi mają prawo się zorganizować i wybrać taki rodzaj związku zawodowego, jaki sobie życzą” . Organizacja szybko rozprzestrzeniła się w zachodnich strefach okupacyjnych; wynikało to z faktu, że w pewnym sensie nawiązywała ona do tradycji Związku Zawodowego Pracowników Umysłowych funkcjonującego w Republice Weimarskiej.Od początku w kierownictwie DAG istniało przyjazne nastawienie do współpracy z DGB w strefie brytyjskiej. Obradujący w 1947 r. kongres DAG odrzucił jednak zasadę jednolitych branżowych związków zawodowych. W uzasadnieniu podał dwa powody: konieczność ochrony interesów pracowników umysłowych jako szczególnej formacji zawodowej oraz odmienną mentalność i światopogląd tej grupy społecznej, wyraźnie pod tym względem różniącej się od robotników.








